باغ گلهای اصفهان

خدا رو دوست دارم چون *آی دیش* همیشه روشنه

خدا رو دوست دارم چون به همه *پی ام ها* جواب میده

خدا رو دوست دارم چون حرفای آدم رو *سند توآل* نمی کنه

خدا رو دوست دارم چون هیچ کسی رو *ایگنور* نمی کنه

خدا رو دوست دارم چون ، خداست

تا ماه طلوع نکند روشنایی نمی تابد

   رز سفيد: پاکي-معصوميت-راز-سکوت-فروتني-احترام -

            ( عشق من به تو خالصانه و عميق است )

                 رز صورتي: قدرداني -متشکرم -
             
         وقار- ستايش- همدلي- لطافت- شادکامي

         ( تو خيلي دوست داشتني هستي - باورم کن)

  رز زرد : شادماني- رفاقت- شوق- حسادت- آغاز دوباره-

             (فراموشم نکن  - معذرت مي خواهم )

      رز بنفش : عشق در نگاه اول -

             رز نارنجي:  اشتياق- شيفتگي- آرزو -

   غنچه رز : نماد پاکي و زيبايي- جواني- عشق نوپا -

        يک شاخه گل رز :  سادگي- سپاسگزاري- عشق -

    اینم از طرف دوست خوبم : diyana ,,موفق باشه همیشه

                 بلكه بخشيدني است .

    عشق گوش دادن نيست بلکه درك كردن است .

    عشق ديدن نيست بلكه احساس كردني است .

           عشق جا زدن و كنار كشيدن نيست ،

           بلكه صبر داشتن و ادامه دادن است ...

      ولی بازم میگم که : دوست داشتن از عشق برتر است...

ای خدای بزرگ و مهربان...

ما را یاری ده تا عشق و محبت پاک خود را ارزانی هر کسی نکنیم...

مشتی از عشق و محبت ما را نگاه دار تا آن را نثار لایقش کنیم...

وجود ما را از کینه و نفرت پاک کن...

آمین

گهگاهی که به درد دل خود می خندم

              خلق دارند تصور که دلی خوش دارم

                        خنده تلخ من از گریه غم انگیز تراست

                                    کارم از گریه گذشته ست به آن می خندم.

   اگر تنها ترين شوم‌ باز خدا هست .

   او جانشين همه نداشتن هاست .

   نفرين و آفرين ها بي ثمر است .

   گر تمامي گرگها هار شوند ،

   و از آسمان هول و کينه بر سرم بارد ،

   تو مهربان جاودان آسيب ناپذير من هستي .

   اي پناه ابدي !

   تو ميداني جانشين همه بي پناهي شوي . . .

او ميگويد زندگي رسم خوشاينديست .

من ميگويم زندگي رسم خوشايندي نيست.!

زندگي اجباراست ،

لاجرم بايد زيست...!

درسته منم موافقم زندگي زيبا نمي شه تو فال بد اقباليا هيشكي مثل ما نمي شه

اشكاي ما هر چقرم با هم گريه منن اندازه ي يه گوشه ي كوچيك دريا نمي شه

هر جي منو تو بشينيم تا به سحر گريه منيم بازم معجزه پيدا نمي شه

آدم اگه عاشق باشه يكي همش باهاش من عاشقم عاشق كه تنها نمي شه

يه وقتا با خودم مي گم كه تنها دل خوشيم تويي دل خوشيس كه خوش نباشه آدم چشاش وا نمي شه

خيليا به هر كي كه بخوان بي درد سر زود مي رسن منو تو خواستيم برسيم مي گن حالا نمي شه

يه چيزي رو خيلي دارم ولي به هيچكس نمي دم عشق تو رو اونقدر دارم كه تو دلم جا نمي شه

همه مي گن كه منو تو طاقتم.ن خيلي كمه مي گن كه فردا روشنه پس چرا فردا نمي شه

هيچكي به چشمم نمي ياد چه كم بياد و چه زياد قد تو هيچكي عزيزم واسه من تو دنيا نمي شه

مي گن مدارا بكنيم با بازياي سرنوشت آدم عاشق كه اهل مدارا نمي شه

من مثل اسفند مي مونم بگردونم دور سرت نگو بزارش واسه بعد نگو بابا نمي شه

ما هو توي چشاي تو از بس زلاله مي شه ديد چشاي هيچكي مثل تو اينجوري گيرا نمي شه

سوال كنم جواب مي دي ؟ فقط يه جمله بنويس ، آخرش ميشه يا نمي شه

درسته منم موافقم زندگي زيبا نمي شه تو فال بد اقباليا هيشكي مثل ما نمي شه

اشكاي ما هر چقرم با هم گريه منن اندازه ي يه گوشه ي كوچيك دريا نمي شه

هر جي منو تو بشينيم تا به سحر گريه منيم بازم معجزه پيدا نمي شه

آدم اگه عاشق باشه يكي همش باهاش من عاشقم عاشق كه تنها نمي شه

يه وقتا با خودم مي گم كه تنها دل خوشيم تويي دل خوشيس كه خوش نباشه آدم چشاش وا نمي شه

خيليا به هر كي كه بخوان بي درد سر زود مي رسن منو تو خواستيم برسيم مي گن حالا نمي شه

يه چيزي رو خيلي دارم ولي به هيچكس نمي دم عشق تو رو اونقدر دارم كه تو دلم جا نمي شه

همه مي گن كه منو تو طاقتم.ن خيلي كمه مي گن كه فردا روشنه پس چرا فردا نمي شه

هيچكي به چشمم نمي ياد چه كم بياد و چه زياد قد تو هيچكي عزيزم واسه من تو دنيا نمي شه

مي گن مدارا بكنيم با بازياي سرنوشت آدم عاشق كه اهل مدارا نمي شه

من مثل اسفند مي مونم بگردونم دور سرت نگو بزارش واسه بعد نگو بابا نمي شه

ما هو توي چشاي تو از بس زلاله مي شه ديد چشاي هيچكي مثل تو اينجوري گيرا نمي شه

سوال كنم جواب مي دي ؟ فقط يه جمله بنويس ، آخرش ميشه يا نمي شه

بر گل به اشتياق تو شبنم گذاشتند

در  كوچه های دل عاشق غم گذاشتند

تو مثل ياس پاك و سپيد و مقدس

نام مرا به عشق تو « علی » گذاشتند

    آســـــــمـــــون 

چشم تو از كهكشان راه شيری سرست

پيش چشم تو ياس و ناز و مريم پرپر است

من نمی دانم چه رازی بين عشق و اسم توست

اسم تو از هر چه زيباتر ديده ام زيباتر است

     آســـــــمـــــون

چرا دنيا پره از حادثه هاي وارونه

عاشق كسی می شی كه عاشقی نمی دونه

من به دنبال تو و به دنبال كس ديگه

هيچكدوم از ما به اون يكی راست نميگه

من واسه ی چشمای نازنين تو ديوانه ام

من دوستت دارم ولی علتشو نمی دونم

حالا كه می خوای بری بزار نگاهت بكنم

چون می خوام يه بار ديگه اين دلو ساكتش كنم

يه چيزی رو فقط بزار واسه روز تولدت

هديم رو بيارم بازم بدم دست خودت

آدما فكر ميكنن شاعرا خيلی غم دارن

كاش فقط اين بود اونا خيلي چيزا رو كم دارن

عاشق كسی ميشی كه عاشقاش فراوونن

بين انتخاب عشقشون عمريه كه حيرونن

اوني كه دوسش داری چرا تورو دوست نداره

شايدم كه دوست داره ولي به روش نمی ياره

ولی نه اينا مال نداشتن لياقته

اگرم حرف ميزنه همش از روی عادته

بهتره جمله هاشو پای محبت بذاری

بهتره حرفاشو به حساب عادت بزاری

مهم اينه كه چقدر دوسش داری فقط همين

اگه لازم باشه ابرو رو بنداز روی زمين

آســـــــمـــــون

تو هم ترك منم ترك اينم يه درد مشترك

تو غصه دار منم غصه دار پس واسه چی بياد بهار

تو بی چراغ منم بی چراغ پس كی بگيره از ما سراغ

تو غريب منم غريب عاشقی چی بود به جز فريب

تو حادثه منم حادثه پس كی به ابرا برسه

تو بارونی منم بارونی پس كجاست مهربونی

من بی پناه تو بی پناه كافيه امشب نور ماه

تو عطر ياس و من پر التماس راسته كه میگن دنيا دست ماست

من اولين تو آخرين واسه ی تو همين بس نيست ای نازنين

من عابرم تو شاعری نرو آخه كجا می خوای بری

من يه كتاب تو يه كتاب كاش نكشيم اينقدر عذاب

من خاطره تو خاطره بمون تا يادمون نره

منم كه تو تو هم كه من پس زير وعده هات نزن

من آرزو تو آرزو پس آرزو كن و بگو ...... برسيم به هم برسيم به هم

آســـــــمـــــون

نام تو را آورده ام دارم عبادت می كنم

گرد نگاهت گشته ام دارم زيارت می كنم

دستت به دست ديگری ازاين گذشته كار من

اما نمی دانی چرا دارم حسادت می كنم

من عاشق چشم توام تو مبتلای ديگری

دارم به تقدير خود چنديست كه عادت می كنم

تو التماس می كنی كه جوری فراموشت كنم

ولی من با التماس تو را به خانه د عوت می كنم

گفتی محبت كن و برو باشه خداحافظ

من رفتم كه تو باور كنی دارم محبت می كنم

آســـــــمـــــون

در حادثه ی بهاری چشمانت

در سايه ی ارغوانی مژگانت

بگذار كه جا بماند اين روح غريب

در بين اشاره های بی پايانت

آســـــــمـــــون

در مشرق عشق دشت خورشيد تويی

در باغ نگاه ياس  اميد تو يی

در بين هزار پونه آن كس كه مرا

چون روح نسيم زود فهميد تویی

آســـــــمـــــون

هميشه عكس نازت روبرويم

نگاه تو دليل جست و جو يم

چرا بايد تمام حرف ها را

بدون تو به عكست بگويم

« پايان »